Gorące tematy: Wolni i Solidarni Smoleńsk Zostań BLOGEREM! RSS Kontakt
Uwaga! Wygląda na to, że Twoja przeglądarka nie obsługuje JavaScript. JavaScript jest wymagany do poprawnego działania serwisu!
4461 postów 2019 komentarzy

Bogusław Jeznach

Bogusław Jeznach - Dzielić się wiedzą, zarażać ciekawością.

Gość spoza Słońca

ZACHOWAJ ARTYKUŁ POLEĆ ZNAJOMYM

AD ASTRA (42) Astronomowie zauważyli po raz pierwszy obiekt spoza układu słonecznego, który odwiedził nas z przestrzeni międzygwiezdnej. Na krótko…

 

Il y a des éons, peut-être bien avant que la Terre elle-même, un grand morceau de rocher en orbite autour de l'une des étoiles dans la Voie Lactée a été jeté hors de son orbite si violemment que même de leur Fared système à la maison. De cette façon, son voyage a commencé, ce qui l'a amenée avec le temps à se frotter contre notre planète humaine. Le 19 octobre 2017, ce remarquable invité a été aperçu par Rob Weryk de l'Université d'Hawaii sur des photographies prises par le télescope Pan-STARRS 1 sur l'île de Haleakala. De cette façon, cet invité est devenu le premier intrus dans l'histoire en dehors de notre système solaire, observé par les astronomes.Comment savons-nous qu'il est en dehors du système solaire? Ceci est dû à sa vitesse. Quand il a été remarqué, il se déplaçait à 25,5 km par seconde. Il est trop rapide pour pouvoir fermer l'orbite elliptique autour du Soleil. Cette vitesse ne peut pas être aussi le résultat d'une rencontre avec la planète, ce qui lui donnerait une gravité de coup de pouce supplémentaire, parce que l'objet est venu de la place de l'espace vide situé au-dessus du plan de l'écliptique, près de laquelle toutes les planètes tournent autour du soleil. L'objet dra Weryka, nommé A / 2017 U1 (où "A" signifie astéroïde), provient presque certainement de l'espace interstellaire.Les observations d'autres télescopes ont confirmé l'origine étrangère A / 2017 U1. Après avoir tourné autour du Soleil, comme le montre le diagramme, le 14 octobre, il n'a fui que 25 millions de kilomètres, c'est-à-dire au-dessous de la Terre, pour ensuite revenir au-dessus du plan de l'écliptique. Il va maintenant du système solaire vers la constellation Pegasus, à une vitesse de 44 km par seconde.Les fans de science-fiction peuvent connaître cette histoire. De la même manière commence l'une des grandes œuvres du roman de science-fiction du 20ème siècle par Arthur C. Clarke intitulé Une date avec Rama (Rendez-vous avec Rama). Rama, comme l'appelait l'objet dans ce roman, s'est avéré être un vaisseau spatial sans équipage d'une longueur de 54 km. Il arrive aussi des profondeurs vides du cosmos, enveloppe une boucle autour du soleil et disparaît de nouveau au loin. Malheureusement, le A / 2017 U1 n'est pas un vaisseau spatial. C'est seulement une roche avec un diamètre d'environ 400 mètres. Mais a aussi une histoire intéressante à raconter.Les modèles de formation des planètes suggère que les objets de interstellaire tels que A / 2017 U1 est probablement appelé roche de glace comètes sont formées sur le bord éloignés des systèmes solaires, et non roche sèche, connu comme un astéroïde, forcé hors de l'intérieur de ces systèmes, qui sont des sites d'où les comètes sont chassées par la chaleur des étoiles. A / 2017 U1 a également été initialement classé comme une comète. Mais l'absence d'une queue de gaz et de poussière qui a formé quand une comète voler près du soleil, et l'analyse détaillée réfléchie par la surface de la lumière du soleil, qui a fait Alan Fitzsimmon à l'Université Queen à Belfast, suggèrent que la surface de ce corps est la plupart du temps la roche.Une explication possible est que la glace, composé volatil qui s'écoulerait de la comète pendant plusieurs millénaires, a été transformée par des rayons cosmiques en composés plus stables. Une autre explication pourrait être que le Soleil n'est pas la première étoile que l'A / 2017 U1 a rencontrée, et que ses matériaux volatiles se sont effondrés lors des précédentes rencontres chaudes avec les étoiles. Il est également possible que l'objet était dès le début de la saison sèche - peut être encerclée lorsque son étoile en un équivalent de la ceinture d'astéroïdes rocheux de ce que nous savons de notre système solaire, où il a ensuite été jeté par la rencontre avec la planète similaire à Jupiter.Un autre mystère est pourquoi vous n'avez pas vu quelque chose comme A / 2017 U1 avant. Les théories pour créer des planètes suggèrent que de tels objets devraient être assez fréquents. Peut-être que les théories sont fausses. Il est également possible que des invités interstellaires aient été négligés dans le passé et que de nombreuses observations de ce type soient faites à l'avenir.La preuve de l'existence de voyageurs interstellaires, comme le A / 2017 U1, pose aussi la question de la vie sur Terre. Bien que la plupart des chercheurs croient que la vie est apparue in situ (sur Terre) avec du carbone inanimé, une faveur a eu lieu l'idée que la première et la phase fondamentale de l'évolution ailleurs dans le cosmos, et que les êtres vivants, déjà pleinement formé sous la forme de bactéries, ils ont été amenés sur Terre, à l'intérieur d'objets de ce genre.La vie peut survivre à un tel voyage est un problème litigieux. L'espace cosmique a une température proche du zéro absolu, est plein de radiations mortelles et est bien sûr presque un vide. Mais certaines formes de vie sont extrêmement résistantes même à des conditions aussi extrêmes. Des expériences susceptibles de faire la lumière sur cette question sont actuellement prévues dans le cadre des efforts déployés pour envoyer des sondes spatiales miniatures sans pilote à des étoiles voisines à proximité du système solaire. Pour de tels voyages à Alpha Centauri, le plus proche voisin du Soleil, par exemple, les bourreaux, par exemple, dont j'ai l'intention d'écrire une note séparée.

 

W stałym cyklu AD ASTRA poświęconym  astronomii, astrofizyce, planetologii itp. na moim blogu ukazały się dotychczas: 

01.Świt na planetoidach (1.08.2011)

02.Nowa (de)generacja satelitów (8.08.2011)

03.Gwiazdy z wiekiem (12.08.2011)

04.Wrzesień dla Merkurego (3.09.2011)

05.Wenus przejdzie mimo? (cz.I) (7.10.2011)

06.Wenus przejdzie mimo? (cz.II) (8.10.2011)

07.Druga Ziemia (13.12.2011)

08.Ciemna strona świata cz.I (27.05.2012)

09.Ciemna strona świata cz.II (28.05.2012)

10.Ciemna strona świata cz.III (29.05.2012)

11.Życie na księżycach (17.11.2012)

12.Zapach ciemnej materii (13.04.2013)

13.Holowanie asteroid (22.04.2013)

14.Wielka zagłada permska (3.08.2013)

15.Podróże na krańce świata (23.10.2013) (film)

16.Wirowanie czarnej dziury (25.11.2013)

17.Pogoń za wodorem (1.12.2013)

18.Układy planetarne (14.12.2013) (film)

19.Planck i gromady galaktyk (28.12.2013)

20.Filatelistyka planetarna (9.02.2014)

21.Podzielić księżyc (18.02.2014)

22.Planetoida jak ziemniak (1.03.2014)

23.Kapsuła czasu (19.11.2014)

24.Blade błękitne kropki (21.01.2015)

25.Zagrożenie z planetoid (23.02.2015) (film)

26.Galaktyczny wampir (27.02.2015)

27.Spod ciemnej gwiazdy (21.03.2015)

28.Najważniejsze odkrycia astronomii (6.04.2015) (film)

29.Największe w kosmosie (12.04.2015) /film/

30.Przyjaciel Księżyc (8.05.2015) /film/

31.Tam życie, gdzie woda (11.06.2015)

32.Spotkanie z Plutonem (16.07.2015)

33.Śledź tę przestrzeń (30.07.2015)

34.Życie w Kosmosie? (30.07.2015)

35.Na tropach ciemnej materii (22.10.2015) /film/

36.Ewolucja gwiazd (31.12.2015)

37.Makroskalowa budowa wszechświata (24.03.2016)

38.Najdziwniejsze planety (28.07.2016)

39.Obcy w kosmosie (4.08.2016)

40.De Stella Nova (7.09.2017)

41.Twardy deszcz (14.09.2017)

42.Addio, Cassini (21.09.2017)

42.Gość spoza Słońca (4.01.2018)

 

KOMENTARZE

  • @
    Tak sobie myślę, Panie Bogusławie, że z tym lądowaniem na Księżycu to jednak mit. Pół wieku już minęło a Imperium Dobra nie zbudowało tam żadnej bazy, kasyna, hoteli, nie ma tam kopalni złota, platyny, helium 3. Tylko ślad Armstronga.
  • @fretka 22:52:18
    A ładnie to tak wątpić w oświadczenia Wujka Sama? Skoro twierdzi, że lądował, to lądował. Nawet sztandar gwiaździsty łopotał gdy wiał wiatr historii...:)). Pozdrawiam serdecznie i noworocznie. BJ
  • @fretka 22:52:18
    Mnie przekonał jeden argument.
    Na księżycu umieszczono lustra do laserowego pomiaru odległości księżyca
    od ziemi i one tam podobno są , widoczne z ziemi.

    Sam nie widziałem ale jeżeli to prawda to jest to obiektywny dowód pobytu na księżycu.
    Ma ktoś może silną lornetkę ?
  • @fretka 22:52:18
    ak się mierzy odległość Ziemia–Księżyc?

    Odpowiada prof. dr hab. Michał Różyczka z Centrum Astronomicznego im. Mikołaja Kopernika PAN, redaktor Świata Nauki.

    W latach 1969–1973 na naszym naturalnym satelicie umieszczono pięć zwierciadeł przeznaczonych do odbijania wysyłanych z Ziemi impulsów laserowych. Dwa zawiozły tam radzieckie Łunochody, trzy – astronauci wypraw Apollo 11, 14 i 15. Największe spośród nich znajduje się w miejscu lądowania Apolla 15, położonym na południowo-wschodnim skraju Morza Deszczów (Mare Imbrium), u stóp Apeninów Księżycowych (Montes Apenninus). Jest to prostokątny zestaw 300 (12 × 25) retroreflektorów o średnicy 3.8 cm, z których każdy ma trzy prostopadłe względem siebie powierzchnie lustrzane i dzięki temu odbija padające nań fotony dokładnie w kierunku ich źródła.

    Zwierciadła księżycowe oświetla się laserem umieszczonym równolegle do osi optycznej teleskopu. Promień lasera nie jest ciągły, lecz składa się z biegnących w jednakowych odstępach „paczek fotonów” o ustalonej grubości. Po odbiciu od Księżyca niewielka część pierwotnej liczby fotonów trafia do detektora w ognisku teleskopu. Znając dokładną częstość i przybliżony czas dotarcia fotonów z każdej paczki, można je odróżnić od niezwiązanych z eksperymentem „fotonów tła” i zarejestrować dokładny czas ich przybycia, co jest równoważne zmierzeniu odległości Ziemia–Księżyc.

    Pierwotna średnia dokładność pomiaru wynosiła 15 cm, a w 2005 roku wzrosła do 2 cm (czyli do sześciu miliardowych mierzonej wartości!). Jednorazowy rekord padł podczas zaćmienia Księżyca 13 kwietnia 2000 roku, kiedy kierowanemu przez Jeana-Francois’a Mangina zespołowi z Observatoire de la Côte d’Azur udało się uzyskać dokładność 1.3 mm. Od 2006 roku w Apache Point Observatory w stanie Nowy Meksyk realizuje się program mający na celu zwiększenie średniej dokładności do 1 mm. Tamtejszy laser „strzela” paczkami złożonymi z około 3 × 1017 fotonów, które układają się w cienką tarczę grubości 2 cm. Po dotarciu do Księżyca paczka ma średnicę 2 km, a po powrocie na Ziemię – 15 km. Takie jej rozmycie sprawia, że mimo dużej średnicy teleskopu (3.5 m) do detektora trafia zaledwie jeden do trzech fotonów. Jednak naukowcy z Apache Point zbliżyli się już do zaplanowanej dokładności.

    Wyniki 40-letnich pomiarów pozwoliły precyzyjnie określić parametry orbity Srebrnego Globu. Dzięki temu prześledzono tor jego ruchu w ciągu ostatnich 3400 lat, co umożliwiło dokładne datowanie zaćmień opisanych w dokumentach i przekazach historycznych. Stwierdzono też m.in., że od lądowania Apolla 11 Księżyc oddalał się od Ziemi w tempie 38 mm na rok, zaś stała grawitacji Newtona zmieniła się w tym czasie co najwyżej o 10–11 swojej wartości. Odpowiednio długo powtarzane pomiary z dokładnością do 1 mm pozwolą zweryfikować hipotezy dotyczące wewnętrznej budowy Księżyca i zaobserwować subtelne efekty przewidywane przez ogólną teorię względności, a nawet stwierdzić, czy nie należy jej zastąpić przez którąś z alternatywnych teorii grawitacji. Niestety, po 40 latach ostrzeliwania księżycowych zwierciadeł przez mikrometeoryty i wysokoenergetyczne cząstki wiatru słonecznego moc odbitego sygnału zmalała prawie 15-krotnie i nadal słabnie. Jeśli w najbliższym czasie te wysłużone konstrukcje nie zostaną zastąpione nowocześniejszymi i efektywniejszymi, praca zespołu z Apache Point może pójść na marne.

    https://www.swiatnauki.pl/8,477.html
  • @Husky 19:10:41
    A w Łunochodzie siedział gostek z ''Armagedonu'' i polerował te lusterka.
    Pozdrawiam Wszystkich Serdecznie.

OSTATNIE POSTY

więcej

ARCHIWUM POSTÓW

PnWtŚrCzPtSoNd
  12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031