Gorące tematy: Wolni i Solidarni Smoleńsk Zostań BLOGEREM! RSS Kontakt
Uwaga! Wygląda na to, że Twoja przeglądarka nie obsługuje JavaScript. JavaScript jest wymagany do poprawnego działania serwisu!
4001 postów 1864 komentarze

Bogusław Jeznach

Bogusław Jeznach - Dzielić się wiedzą, zarażać ciekawością.

Superkawitacja po rosyjsku

ZACHOWAJ ARTYKUŁ POLEĆ ZNAJOMYM

TECHNIKA WOJSKOWA (25): W czwartki na moim blogu poruszam tematy z zakresu „nauka-technika-medycyna”. Dziś o superkawitacji i o najnowszych torpedach do walki na morzu.

 

Kawitator na nosie Szkwała

 

Kiedy 40 lat temu na uzbrojenie floty wojennej ZSRR weszła torpeda Szkwał  okrzyknięto ją z miejsca „zabójcą lotniskowców”, ponieważ jej prędkość - ponad 370 km/h (200 węzłów) - była 4x wyższa niż jej rywalek z USA. Triumf był jednak przedwczesny. Problemy z konstrukcją oznaczały, że Szkwał okazał się mniej skuteczny niż oczekiwano (lub, z punktu widzenia NATO, mniej niebezpieczny niż się go obawiano), choć mimo to jest on nadal produkowany i wdrażany. Ale superkwitacja, zasada, od której zależy jego rewelacyjna prędkość, nadal intryguje projektantów torped. Pogłoski dochodzące obecnie z Rosji, następczyni Związku Radzieckiego, budzą na Zachodzie obawy, że rosyjscy inżynierowie zdołali w końcu pokonać wcześniejsze trudności.

Wszędzie tam w wodzie, gdzie występuje niski poziom ciśnienia, jak na przykład na końcowych krawędziach łopat mechanizmu napędowego tworzą się pęcherze powietrzne. Dla inżynierów jest to zwykle problem. W przypadku śrub napędowych pęcherze takie powodują wzmożoną korozję łopat. Projektanci Szkwała próbowali jednak wzmocnić to zjawisko, aby je wykorzystać. Do swoich torped dodali z przodu tępy nos z płaską tarczą (na zdjęciu powyżej), która tworzy okrągłą krawędź oporową, gdy torpeda porusza się do przodu. Jest to kawitator. Dodali również z tyłu potężny silnik rakietowy, aby przyspieszyć jego prędkość tak, aby ten talerz na nosie utworzył za sobą w wodzie zagłębienie. Zaraz za nim ze zbiorników we wnętrzu torpedy dodatkowo wydobywa się wtedy gaz, który korzystając z odepchnięcia wody przez kawitator powiększa i wydłuża pęcherz kawitacyjny, który spowija całą torpedę, z wyjątkiem płetw sterowniczych.

W wyniku tego rozwiązania większość korpusu torpedy nie doświadcza oporu hydrodynamicznego, co znacznie zwiększa jej potencjalną prędkość. Aby wykorzystać to zjawisko, torpeda jest napędzana silnikiem hybrydowym, hydrojetem – w którym paliwem jest magnez, który płonie w wodzie.

Szkwał ma jednak poważne wady i to trojakiej natury. Po pierwsze, torpeda ta ma stosunkowo krótki zasięg – tylko ok. 15 km, w porównaniu do zasięgu około 50 km dla torpedy Mk 48 wystrzeliwanej z amerykańskich okrętów podwodnych. Po drugie, praca hydrojetu jest bardzo głośna więc przeciwnik może usłyszeć jak torpeda nadciąga i zdążyć wykonać unik. Po trzecie, Szkwał nie może śledzić swego celu. Większość torped używa sonaru, który posadawia się na celu, który torpeda ma zatopić. Ponieważ Szkwał przemieszcza się wewnątrz bańki powietrznej, sonar musi być zamontowany na płycie kawitacyjnej, która do tego celu jest za mała. Ponadto, wskutek hałasu silnika, powracające sygnały sonarowe łatwo w nim zanikają. W konsekwencji jedynym przewodnikiem Szkwała jest autopilot, który kieruje go do miejsca, w którym znajdował się cel w chwili wystrzelenia, mając nadzieję, że cel ten stamtąd się nie ruszył.

Te braki nie powstrzymały jednak krajów zachodnich od prób zbudowania własnej torpedy superkawitacyjnej. Niemiecka firma Diehl ogłosiła program takiej broni o nazwie Barracuda. w 2004 r.​​ W 2006 r. General Dynamics, duża firma amerykańska, została poproszona przez krajową agencję Advanced Research Projects o zbadanie możliwości superkawitacji, choć nota zamówieniowa amerykańskiej agencji nie zawierała słowo "torpeda" tylko mówiła o przeznaczeniu tej technologii do "szybkiego transportu podmorskiego"

Inżynierowie obu tych firm próbowali rozwiązać zadanie, tworząc nowy typ kawitatora. Zamiast płaskiej płyty, konstrukcja General Dynamics miała zakrzywioną powierzchnię, zwiększając zasięg dostępny do odbioru sonaru. Ponadto nadajniki sonarowe, zamocowane na płetwach sterowych torpedy, były oddzielone od odbiornika, a zakłócenia spowodowane hałasem silnika zostały zredukowane przez specjalne filtry. W końcu jednak wszystkie te wysiłki poszły na próżno. Barracuda nigdy nie została dokończona, a projekt General Dynamics został zarzucony po upływie roku. Amerykańskie badania morskie nad superkawitacją zakończyły się w ogóle w 2012 r. chociaż nigdy nie zostało ujawnione, które konkretne problemy okazały się niewykonalne.

Rosja jednak nie zrezygnowała. W październiku 2016 r. pojawiły się plany nowej torpedy superkawitacyjnej pn. Chiszcznik ("Drapieżnik"). Opublikowano z nich niewiele szczegółów, z wyjątkiem tego, że prace są prowadzone przez Elektropribor, biuro projektowe specjalizujące się w precyzyjnych systemach okrętów podwodnych. Eksperci zachodni sądzą obecnie, że połączenie sonaru typu General Dynamics z lepszym silnikiem może doprowadzić do powstania broni, której świat musiałby się obawiać.

A taki silnik jest możliwy - uważa Georgij Sawczenko z Instytutu Hydromechaniki Ukraińskiej Akademii Nauk. Jego zespół ekspertów ds. superkawitacji szacuje, że z odpowiednim paliwem (być może litem, który wiąże więcej energii na kilogram niż magnez), nowa torpeda może mieć dziesięć razy większy zasięg niż Szkwał. Nadal byłaby głośna, ale dodawszy dużą prędkość, taka kombinacja zasięgu i możliwości precyzyjnego śledzenia utrudniałaby celowi manewry uniku. Nie ma bowiem teoretycznych powodów, dla których Chiszcznik nie mógłby poruszać się dużo szybciej niż Szkwał. W testach laboratoryjnych pociski superkawitacyjne osiągały ponad 5000kph.

Projekt superkawitacyjny opracowany dla Chiszcznika może również zasilić projekt Kanion, potężną torpedę nuklearną z głowicą nuklearną przeznaczoną do ataku na cele przybrzeżne. W tym, co było albo zamierzonym przeciekiem albo fragmentem celowej dezinformacji, projekt ten został ujawniony światu w 2015 roku podczas telewizyjnego spotkania między prezydentem Rosji Władimirem Putinem, a wyższymi oficerami rosyjskich sił zbrojnych. Kamera, patrząc przez ramię jednego z tych oficerów, pokazała plany przypuszczalnie takiego właśnie urządzenia, opatrzone przydatnym komentarzem „prędkość 185 km/h".

Wprawdzie szkic z tego przecieku nie wydawał się być superkawitacyjny, ale jeśli Kanion jest autentyczny, to myśl o dodaniu tej technologii nie może ujść uwadze jego projektantów. Ale nawet jeśli Kanion to tylko dym i lustra, czyli blef, to sam Chiszcznik wydaje się wystarczająco realny. Być może tym razem dowódcy lotniskowców w NATO powinni jednak zacząć się martwić. (BJ)

 

 

Schemat Szkwała

Szkwał na wystawie

Prof. Szamil Alijew, prezes rady naukowej Rosyjskiej Akademii Budowy Torped

Chiszcznik w bańce superkawitacyjnej

Ćwiczebne trafienie torpedą

Zmierzch lotniskowców?

 

W stałym cyklu TECHNIKA WOJSKOWA  na moim blogu ukazały się jak dotychczas następujące pozycje:

 

01.Podżeganie bronią (23.07.2011)

02.Kaset nie rozbroją (19.12.2011)

03.Matka wszystkich bomb (19.03.2012)

04.Zdążyć zanim zdetonują (16.04.2012)

05.Kniaź Władimir (31.07.2012)

06.Działo laserowe (16.09.2012)

07.Zamiast delfina (8.10.2012)

08.Psy do wynajęcia (27.11.2012)

09.Osiem chińskich przewag (3.04.2013)

10.Historia broni C (9.10.2013)

11.Mapa Hashimoto (16.11.2013)

12.Chińskie atomowe okręty podwodne (26.11.2013)

13.Railgun dla Chińczyka (28.11.2013)

14.Prompt Global Strike (20.12.2013)

15.Chino, Chino, Filipino (21.12.2013)

16.Po co Chinom superdziała? (22.12.2013)

17.Anatomia wojen domowych (5.01.2014)

18.Kałasz, jego miłość (29.01.2014)

19.Japońskie okręty podwodne (3.10.2014)

20.Mit militarnej wszechmocy USA (24.02.2015)

21.Helikoptery jutra (13.08.2015)

22.Zagrożenie z Królewca? (6.04.2017)

23.Babcia wszystkich bomb (15.04.2017)

24.Broń atomowa w Europie (3.06.2017)

25.Superkawitacja po rosyjsku (24.08.2017)

 

KOMENTARZE

  • Znajomy temat.W latach 80 tych pracowalem w firmie Sudstrand
    gdzie projektowano silnik do angielskich torped dla firmy GEC Marconi.Jako paliwo byla woda morska i metal sod.Co dokladnie robilem przy tym projekcie juz nie pamietam.Pamietam jedynie, ze podczas testow w miejscowym kamieniolomie torpeda wyskoczyla z wody, przeleciala przez szose i wyladowala w kukurydzy.Dzis te silniki sa napedzane jakims paliwem o nazwie Otto.
    http://utcaerospacesystems.com/cap/products/Pages/torpedo-propulsion-spearfish-engine.aspx

    Ciekawostka jest, ze inzynierowie firmy GEC Marconi popelniali jakies dziwne, niewyjasnione do dzis samobojstwa.
    https://theunredacted.com/dead-scientists-the-marconi-murders/
  • @staszek kieliszek 21:31:48
    Prawdopodobnie ten rodzaj torpedy był odpowiedzialny za zatonięcie okrętu podwodnego„KURSK”.
    Według rosyjskich wojskowych w luku torpedowym "Kurska" mogła eksplodować torpeda 65-67 kalibru 650 mm. Torpeda ta ma w rosyjskiej marynarce bardzo złą opinię. Uważana jest za niestabilną, wręcz wadliwą i wymagającą szczególnie ostrożnego traktowania. Być może jednak, chodziło o całkiem inną torpedę. Zachodni eksperci od broni podwodnej są zdania, że podczas ćwiczeń, w trakcie których doszło do zatonięcia "Kurska", Rosjanie postanowili przetestować nowy rodzaj broni - torpedę „Szkwał”.
    Zamiast po prostu płynąć w wodzie, torpeda ta miała "lecieć" w otoczeniu wytwarzanych przez nią bąbli powietrza. Według samych Rosjan torpeda „Szkwał” osiąga prędkość ponad 200 węzłów, tj. ok. 370,4 km/h. Torpeda jest niesterowalna, dlatego ciągnie za sobą pokaźnej długości przewód który pozwala jej nadać i ustalić obrany kierunek ruchu.
    Była to, krótko mówiąc, rewolucyjnie nowoczesna broń. Władze rosyjskie w sposób oczywisty nie chciały, by tajemnica tej broni wpadła w obce ręce. I tu po części kryje się przyczyna takiego, a nie innego zachowania rosyjskich władz po katastrofie "Kurska".
    Badania pocisków superkawitacyjnych prowadzą też Amerykanie w Naval Undersea Warfare Center. Jego dyrektor dr. John E. Sirmalis ujawnił w roku 2000, że w mikroskali testowano pocisk poruszający się z prędkością naddżwiękową. 17 lipca 1997 r. Supercavitating High-Speed Body pokonał odcinek pomiarowy z prędkością 1549 m/s!! Sirmalis poinformował wówczas, że przyszłe okręty podwodne US Navy będą uzbrojone w pociski superkawitacyjne do niszczenia wystrzelonych przeciwko nim torped.


    http://kawitacja.ekologika.com.pl/
  • @staszek kieliszek 21:31:48
    https://cdnpl1.img.sputniknews.com/images/400/57/4005780.jpg


    Rosyjskie wojska przetestowały w Syrii nową tajną komunikację. Rosyjskie wojska w Syrii przetestowały nowy sposób organizacji tajnej komunikacji z wykorzystaniem sieci zagranicznych operatorów, powiedział szef Głównego Zarządu Komunikacji Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej - zastępca szefa Sztabu Generalnego generał Chalil Arslanow przy okrągłym stole poświęconym doświadczeniom wykorzystania wojsk w Syrii. „W trakcie operacji wojskowej w Syrii po raz pierwszy przetestowaliśmy i wdrożyliśmy nowy sposób organizacji tajnej komunikacji z wykorzystaniem sieci operatorów zagranicznych państw” powiedział. Dowództwo grupy wojsk w Syrii prowadziło międzynarodowe rozmowy telefoniczne z członkami koalicji, a personel mógł komunikować się z krewnymi, wyjaśnił Arslanow. Stacjonarna sieć komunikacyjna w Syrii została częściowo zniszczona w wyniku działań wojskowych i nie można było jej wykorzystać, zaznaczył generał. „Jej funkcjonująca część nie zaspokajała potrzeb grupy pod względem zdolności przesyłowej, a komponentu polowego nie było” — dodał.
    Głównym rodzajem komunikacji w Siłach Zbrojnych Syrii była komunikacja przewodowa i trunkingowa — przy jej użyciu przesyłano do 90% wszystkich rodzajów informacji. Systemy trunkingowe to systemy łączności radiowo-strefowej, które automatycznie dystrybuują kanały komunikacyjne między abonentami. „Podczas prowadzenia działań wojskowych wiele linii komunikacji przewodowej zostało odłączonych po informacji o dezerterach, którzy mieli dostęp do schematów układania linii kablowych, a także podczas prowadzenia tak zwanej «wojny tunelowej»” powiedział Arslanow. Według niego większość troposferowych i radioprzekaźnikowych połączeń została utracona w wyniku porażki wojsk rządowych w Palmirze, w prowincjach Dajr az-Zaur i Idlib.

OSTATNIE POSTY

więcej

ARCHIWUM POSTÓW

PnWtŚrCzPtSoNd
  12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930