Gorące tematy: Wolni i Solidarni Smoleńsk Zostań BLOGEREM! RSS Kontakt
Uwaga! Wygląda na to, że Twoja przeglądarka nie obsługuje JavaScript. JavaScript jest wymagany do poprawnego działania serwisu!
3828 postów 1806 komentarzy

Bogusław Jeznach

Bogusław Jeznach - Dzielić się wiedzą, zarażać ciekawością.

Najlepszy rok Putina

ZACHOWAJ ARTYKUŁ POLEĆ ZNAJOMYM

CO PISZĄ INNI: W obszernym artykule z 19 lipca br. niemiecka „Die Zeit” z uznaniem pisze o triumfach polityki Putina w roku 2017.

 

Choć Rosja doświadcza poważnych problemów w polityce wewnętrznej, w polityce zagranicznej rok 2017 jest „najlepszym rokiem Putina" - pisze Alice Bota, moskiewska korespondentka Die Zeit . Zaznacza jednak że  swoje sukcesy Rosja zawdzięcza nie własnej sile, lecz „słabości swoich przeciwników", i nie tyle pomocy Trumpa, ile „kryzysowi, jaki przeżywa cały Zachód".

Wprawdzie w Rosji wybuchają „zewsząd" rozmaite protesty – tylko w I połowie 2017 Bota naliczyła ich 662 i wymienia niektóre:  Jugendliche protestieren gegen die grassierende Korruption; Moskauer Mieter erheben sich gegen den Abriss ihrer Häuser; Lkw-Fahrer begehren gegen die Maut auf; Bedürftige protestieren gegen Kürzung von Sozialleistungen; Arbeiter streiken, weil sie nicht bezahlt werden(młodzi protestują przeciw rosnącej korupcji, mieszkańcy Moskwy występują przeciwko rozbiórce domów, kierowcy TIR-ów burzą się przeciwko opłatom drogowym, ubodzy przeciwko redukcji świadczeń socjalnych, a robotnicy bo nie dostają zapłaty) to jednak w polityce zagranicznej ten rok jest „nadzwyczaj udany" dla Władimira Putina - pisze Bota.

„Być może to nawet najlepszy rok Putina: panowanie jego podopiecznego Assada w Syrii zostało obronione (Die Herrschaft seines Schützlings Assad in Syrien ist vorerst gesichert ), a Europejczycy już przywykli do wojny na Ukrainie (An den Krieg in der Ukraine haben die Europäer sich gewöhnt, da sie ihn nicht zu stoppen vermögen). W najbliższej przyszłości nie dojdzie też do sztucznego rozszerzenia UE na wschód (eine künftige östliche EU-Erweiterungsrunde hat sich damit auf absehbare Zeit erledigt)" — pisze autorka. Jeszcze niedawno wroga wobec Rosji Turcja „z wroga przeistoczyła się w przyjaciela" (wurde blitzschnell vom Gegner zum Partner), a sankcje „choć owszem doskwierają Rosji", to solidarność państw europejskich w tej kwestii zaczyna być wątpliwa (Die westlichen Sanktionen seit der Ukrainekrise setzen Russland zwar zu, aber wie oft werden die Europäer sie wohl noch in Einigkeit verlängern?). Ostatecznie też, w rezultacie rozmów Trumpa z Putinem, na szczycie G20 osiągnięto porozumienie w sprawie częściowego zawieszenia broni w Syrii.

 „USA stanowią fundament polityki zagranicznej Putina. Rosyjska elita skupiona jest na Ameryce, balansuje między demonizacją i cichym zachwytem, między strachem i pragnieniem uznania" (Die USA sind der Fixpunkt von Putins Außenpolitik. Die russische Elite ist fixiert auf Amerika, schillernd zwischen Dämonisierung und klammheimlicher Bewunderung, zwischen Bedrohungsängsten und dem Wunsch nach Anerkennung ) — twierdzi Bota. Po swoim zwycięstwie w wyborach Trump nie może uwolnić się od podejrzeń, że wykorzystał pomoc „rosyjskich szpiegów" i że jego zespół aktywnie współpracował z Moskwą. „Jednak władza, którą przypisuje się Kremlowi, wyrasta nie z siły rosyjskiej dyplomacji, nie z wyższości rosyjskiej polityki zagranicznej czy też mocy rosyjskiej gospodarki, lecz ze słabości Zachodu" (Aber die Macht, die dem Kreml derzeit zugeschrieben wird, speist sich nicht aus der Stärke der russischen Diplomatie, aus der Überlegenheit der Außenpolitik oder der Kraft der heimischen Wirtschaft, sondern aus der Schwäche der anderen Seite ) — przekonuje autorka materiału.

Mowa nie tylko o Trumpie, lecz o „kryzysie całego Zachodu" (die gesamte Krise des Westens). Rozmowy o Brexicie podkopują europejską solidarność, a „igranie z autorytaryzmem" w Polsce i na Węgrzech utrudnia krytykowanie Rosji (der Flirt mit illiberaler Herrschaft in Polen oder Ungarn nimmt der Kritik an Russlands "gelenkter Demokratie" die Glaubwürdigkeit). Do tego dodajmy nierozwiązany kryzys euro, masowy napływ uchodźców, strach przed islamizacją i zamachami oraz dążenie ultraprawicy do sojuszu z Moskwą, którego celem jest, jak mówi brytyjski historyk Mark Galeotti, „dzielić, mieszać  i demoralizować" (ang.divide, distract and demoralize, niem.teilen, verwirren und demoralisieren).

Donald Trump opowiada się za „oligarchicznym" pojmowaniem polityki i zamierza w taki sposób zmienić samoświadomość USA, żeby było to „na rękę Putinowi" — pisze Bota. Trump dostrzega w wartościach uniwersalnych i we współpracy w ramach wspólnoty międzynarodowej wyłącznie potencjalną szkodę dla interesów Ameryki. Amerykański prezydent chce przywrócić USA siłę z pomocą protekcjonistycznych ceł, nowych porozumień i rezygnacji z poprzednich umów. Ta koncepcja łączy go z europejskimi „nacjonalistami i populistami" i znajduje odzew w Moskwie. W obecnej chwili Europejczycy są zaniepokojeni tym, że Rosja miesza się do ich wyborów, a Amerykanie nie są w stanie działać w najbliższym czasie z powodu „afer Trumpa".

„Sprawy prezydenta Rosji idą dobrze, tak dobrze, że nawet nie potrzebna jest jakakolwiek ugoda między Putinem i Trumpem. Putin i tak mu już bardzo wiele zawdzięcza" (Einstweilen läuft es gut für den russischen Präsidenten. So gut, dass es den von Trump gewünschten großen Deal zwischen Wladimir Putin und ihm gar nicht geben muss: Wladimir Putin hat Trump auch jetzt schon sehr viel zu verdanken)— konkluduje autorka Die Zeit.

 

KOMENTARZE

  • autor
    Nawet niechętny Putinowo, ale uczciwy intelektualnie komentator musi przyznać, że Putin sprawnie rządzi. Że jest w stanie utrzymać w ręku ten niedawno jeszcze upadający twór, jakim jest Rosja.

    W walce z niezrozumiałą ekspansją islamu i podatnością Europy na daleko idącą politpoprawność jasny przekaz, jaki formułuje Putin (chrześcijańska Europa plus poparcie dla oficjalnej władzy w Syrii, wbrew powstańcom), wygrywa.

    Nieprzypadkowo największym wrogiem islamistów zaczynają być nie USA (handling agent) a właśnie Rosja, jako inicjator, czynnik sprawczy. Dalekowzroczność Rosji na arenie międzynarodowej wprost PORAŻA.

    Dlatego lepiej widzieć, co ten człowiek robi i planuje, korelując z nim swoje działania, niż tępo wpatrywać się w to, co robi (zagubiony w ciemności) zachód, z DT na czele.
  • Autor
    Jak by nie było, PUTIN RULED !

OSTATNIE POSTY

więcej

ARCHIWUM POSTÓW

PnWtŚrCzPtSoNd
    123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930