Gorące tematy: Wolni i Solidarni Smoleńsk Zostań BLOGEREM! RSS Kontakt
Uwaga! Wygląda na to, że Twoja przeglądarka nie obsługuje JavaScript. JavaScript jest wymagany do poprawnego działania serwisu!
3705 postów 1762 komentarze

Bogusław Jeznach

Bogusław Jeznach - Dzielić się wiedzą, zarażać ciekawością.

Pejzaże Estremadury

ZACHOWAJ ARTYKUŁ POLEĆ ZNAJOMYM

MALARSTWO I GRAFIKA (13) Jak prawie w każdy wtorek szukam na blogu piękna: sztuka, rzemiosło, te rzeczy… Np. mało u nas znany hiszpański malarz Godofredo Ortega Muñoz

 

 

Współczesne malarstwo hiszpańskie to zarówno głośne postacie, których nie lubię, jak Picasso albo Dali, jak i cisi, mało znani malarze, którzy mi się podobają, jak np. Godofredo Ortega Muńoz.  A podoba mi się przede wszystkim dlatego, że w malarstwie najbardziej lubię pejzaże, a Ortega Muñoz, obok takich malarzy jak Benjamín Palencia i Vázquez Díaz, jest uważany za wielkiego odnowiciela pejzażu  Hiszpanii w połowie XX wieku.

Urodził się w San Vicente de Alcantara, w prowincji Badajoz, która jest południową częścią Estremadury, w dniu 17 lutego 1899 roku, chociaż w niektórych jego biografiach podaje się błędnie rok urodzin jako 1905. Kiedy miał sześć lat umarła jego matka, a wtedy został wysłany przez ojca do szkoły w Salamance, z takim zamiarem, że po skończeniu liceum miał się poświęcić karierze aptekarza.  

Był już w ostatniej klasie, kiedy przed maturą uciekł do Madrytu, gdzie postanowił studiować malarstwo. Udało mu się dostać na studia i rozpocząć naukę, kopiując obrazy dla Muzeum Reprodukcji, a później w Museo del Prado. Niektóre z tych egzemplarzy wysyłał jako „pocztówki” do swej rodziny, jakby na dowód że dobrze mu idzie.

Malował również w plenerze, zwłaszcza w Dehesa de la Villa. Założył swoją pierwszą pracownię na ulicy Serrano w Madrycie, a w 1925 roku udał się do Paryża, a następnie do Włoch i wielu krajów Europy i Bliskiego Wschodu. Od 1930 do 1935 roku mieszkał we Włoszech, w malowniczym piemonckim mieście Stressa nad Lago Maggiore, gdzie zaprzyjaźnił się z brytyjskim  akwarelistą Rowleyem Smartem, któremu zresztą namalował portret.

Wrócił do Hiszpanii, wystawiając po raz pierwszy w Circulo de Bellas Artes w Madrycie, skąd wydelegowano go na Biennale w Wenecji. Po powrocie do Hiszpanii on, Benjamín Palencia, Alberto Sánchez oraz Gil Bel założyli Escuela de Vallecas. Pod wpływem tej szkoły Ortega powraca niemal wyłącznie do pejzażu, podejmując tematykę „dusz prostych ludzi i ich ziemi”. Ożenił się w 1936 roku i wraz z żoną, z powodu wojny domowej, rozpoczął długą podróż do Szwajcarii, Belgii, Danii i Szwecji, wracając do Hiszpanii dopiero w 1940 roku.

Wystawiał na różnych wystawach w  1940, 1946 i 1947 roku, wszędzie odnosząc ogromny sukces. Ale najwieksze wrażenie jego prace zrobiły na Pierwszym Biennale Hispano-amerykańskim, a potem na Drugim, w 1954 roku, które odbyło się na Kubie i gdzie zdobył główną nagrodę za malarstwo.

W 1962 roku wystawiał w madryckim Ateneo, a w 1968 roku dostał osobną salę dla swych obrazów na Wystawie Sztuk Pięknych w Madrycie. Wystawiał potem w 1970 roku w Casón del Buen Retiro w Madrycie, w Salach Gotyckich Biblioteki Katalońskiej  w Barcelonie, w pawilonie  Mudéjar de Sevilla i w Casa de la Cultura de Badajoz.

W 1970 roku został odznaczony Złotym Medalem Prowincji Badajoz, w mieście w którym wystawiał się potem po raz ostatni w 1978 roku. Namalował  również szereg znakomitych martwych natur.

Ortega Muñoz malował w stylu absolutnie osobistym i rozpoznawalnym. Jego tematem jest ziemia – zwłaszcza suche i trudne do uprawy pola Estremadury i Kastylii oraz  portrety, zwłaszcza chłopów z tych regionów.

Przyznawał, ze był pod wpływem takich malarzy jak Paul Cézanne, Carlo Carrà, Mario Sironi, Mario Tozzi, Giorgio Morandi, Il Giotto, Cimabue i Francisco de Zurbarán; chociaż tymi, którzy wpłynęli na niego najbardziej byli szczególnie Gutiérrez Solana, Pablo Picasso i Juan Gris.

Zmarł w Madrycie, w 1982 roku.

 

Prostota, surowość, spokój, trzeźwość, stoicyzm i cisza ... to są słowa, które przychodzą na myśl, kiedy się kontempluje krajobrazy Ortegi Muñoza. Jego pejzaże pokazują charakterystyczną dla autora ponadczasowość, uciekają od bujności przyrody. Jego zainteresowanie skupia się na twardej, suchej ziemi, i pojedynczych drzewach, które z niej wystają, obrazując surowy rytm monotonnej chłopskiej pracy poprzez ich cierpliwe powtarzanie. (Muzeum Prowincji Cáceres)

 

Zapraszam do jego galerii:

 


Fot.1

Fot.2

 

Fot.3

 

Fot.4

 

Fot.5

 

Fot.6

 

Fot.7

 

Fot.8

 

Fot.9

 

Fot.10

 

Fot.11

 

Fot.12

 

Fot.13

 

Fot.14

 

Fot.15

 

W cyklu MALARSTWO I GRAFIKA  na moim blogu ukazały się dotychczas:

01.Piękno u Klimta (2.06.2015) /film/

02.Wielki garncarz, młody malarz (9.06.2015) esej + film

/Pablo Picasso/

03.Murale Rivery (14.07.2015)

04.Drzeworyty Hokusai (21.07.2015)

05.Gumowce Grahama Gerckena (18.08.2015)

06.Gustave Courbet (29.09.2015) /film/

07.Camille Pisarro (27.10.2015) /film/

08.Caspar David Friedrich (5.01.2016)

09.Dante Rossetti (1.12.2015) /film/

10.Ikenaga Yasunari (1.02.2016)

11.Siedem mgnień bambusa (16.08.2016)

12.Malarz złotej mgły (4.10.2016)

/Pan Liang, Chiny/

13. Pejzaże Extremadury (9.05.2017)

/Godofredo Ortega Muñoz/

 

 

KOMENTARZE

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

OSTATNIE POSTY

więcej

ARCHIWUM POSTÓW

PnWtŚrCzPtSoNd
     12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31