Gorące tematy: Wolni i Solidarni Smoleńsk Zostań BLOGEREM! RSS Kontakt
Uwaga! Wygląda na to, że Twoja przeglądarka nie obsługuje JavaScript. JavaScript jest wymagany do poprawnego działania serwisu!
3705 postów 1762 komentarze

Bogusław Jeznach

Bogusław Jeznach - Dzielić się wiedzą, zarażać ciekawością.

Kto pokonał Hitlera?

ZACHOWAJ ARTYKUŁ POLEĆ ZNAJOMYM

CO PISZĄ INNI: Wobec licznych prób naginania i fałszowania historii II wojny światowej – także obecnie w Polsce – warto przypomnieć w wielkim skrócie stanowisko rosyjskie, które osobiście uważam za najbliższe prawdzie.

 

Zbliża się 72-ga rocznica Zwycięstwa nad nazistowskimi Niemcami. To doniosłe i mające szczególny znaczenie – zwłaszcza dla Rosjan - święto jest obchodzone 9 maja, ale już od początku maja w środkach masowego przekazu pojawiają się publikacje i reportaże przypominające o najkrwawszej wojnie XX wieku.

Tu mówimy o koalicji antyhitlerowskiej, która walczyła przeciwko tzw. osi agresorów — Niemiec, Włoch i Japonii. Powstanie tego sojuszu wiąże się z oświadczeniami rządów Stanów Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii w sprawie poparcia dla Związku Radzieckiego po zaatakowaniu go przez Niemcy w dniu 22 czerwca 1941 roku. Wkład członków koalicji antyhitlerowskiej w walkę z faszyzmem był nierównoznaczny i nierówny — jedni prowadzili aktywne działania zbrojne, inni wspierali sojuszników, zapewniając dostawy produkcji o przeznaczeniu wojskowym, jeszcze inni uczestniczyli w wojnie jedynie nominalnie. Liczba członków koalicji w trakcie wojny powiększyła się do 53 państw świata, w większości uczestniczących tylko deklaratywnie.

Stany Zjednoczone podpisały odpowiedni dokument zanim przystąpiły do wojny. Zmierzały do własnych celów — chodziło im o całkowitą dominację w regionie Pacyfiku. I nie śpieszyły się z zaangażowaniem się w krwawą wojnę w Europie, — twierdzi historyk Aleksander Kubyszkin: Stany Zjednoczone prowadziły wojnę w pierwszej kolejności przeciwko Japonii. Dopiero w 1944 roku wkroczyły do aktywnej strefy działań zbrojnych w Europie. Udział Stanów Zjednoczonych w wojnie stał się środkiem zapewniającym rozszerzenie skali wpływów amerykańskich monopoli i rynków. Wojna była też nader intratnym interesem dla wielkich grup finansowych i przemysłowców. Związek Radziecki stracił w wojnie jedną trzecią dorobku narodowego, natomiast przemysł Stanów Zjednoczonych zwiększył się ponad 2,5 razy."- podkreślił Aleksander Kubyszkin.

Natychmiast po napaści Niemiec na Związek Radziecki Stany Zjednoczone i Wielka Brytania zapowiedziały zaopatrywanie go we wszystko, czego on potrzebował. Lend-Lease — to program kredytowania sojuszników w drodze zapewniania dostaw broni, sprzętu, żywności, surowców i materiałów. Jednak na praktyce, pomoc na większą skalę zaczęła napływać dopiero w 1943 roku, po dokonaniu zasadniczego zwrotu na Froncie Wschodnim, co było osiągnięte prawie wyłącznie wysiłkiem własnym Armii Czerwonej i ludności ZSRR.

Większa część ładunków dostarczana była do Związku Radzieckiego przez konwoje arktyczne. Droga statków alianckich do Archangielska i Murmańska przebiegała dokoła okupowanej przez nazistów Norwegii i była szczególnie niebezpieczna ze względu na stacjonowanie tam lotnictwa niemieckiego, a także floty nawodnej i podwodnej. Konwoje te doznawały strat. Dostawy w ramach lend-leasu miały ważne znaczenie dla odniesienia zwycięstwa, ale przesadą byłaby ocena materialnego wkładu Stanów Zjednoczonych jako czynnika o znaczeniu decydującym, co często można usłyszeć ze strony USA.

Wielka Brytania — jeszcze jeden wielki członek koalicji antyhitlerowskiej — w czasie wojny zajmowała stanowisko dwuznaczne. Premier Winston Churchill zdawał sobie sprawę z niebezpieczeństwa, jakim jest nazizm, ale jednocześnie był zaprzysięgłym wrogiem Związku Radzieckiego, widząc w nim zagrożenie rozpowszechniania komunizmu. Nie śpieszył się z otwarciem drugiego frontu, uważając, że w charakterze wsparcia wystarczający jest Lend-Lease. Od chwili upadku Francji Wielka Brytania znalazła się faktycznie sam na sam z Niemcami hitlerowskimi, które ciągle bombardowały dzielnice mieszkaniowe angielskich miast. Udało się jej utrzymać się do chwili zaatakowania Związku Radzieckiego przez Hitlera. Nie przypadkowo początek Wielkiej Wojny Ojczyźnianej Churchill nazwał „gwiezdną chwilą" dla imperium brytyjskiego, gdyż osłabło zagrożenie ze strony Niemców i Londyn złapał oddech.

Wskutek swych ambicji politycznych Anglicy maksymalnie odsunęli się od udziału w działaniach zbrojnych, nawet porzucili na pastwę losu swych przyjaciół, — uważa historyk Wadim Truchaczow. Rola Anglików była niejednoznaczna. W Anglii do pewnego czasu silne były pozycje partii proniemieckiej i sympatie proniemieckie. Wystarczy przypomnieć tak zwaną Dziwną Wojnę z przełomu lat 1939-1940, gdy Anglicy, mówiąc z grubsza, porzucili na pastwę losu Polskę i odsunęli się po prostu od udziału w wojnie. Natomiast rozpoczęli działania zbrojne dopiero w tej chwili, gdy Hitler zaczął poważniej zastanawiać się nad lądowaniem desantu w Brytanii."- powiedział Wadim Truchaczow.

Rola jeszcze jednego mocarstwa — Francji — w składzie koalicji antyhitlerowskiej była zdecydowanie mniej znacząca. Niemcy szybko zajęli połowę terytorium kraju i wzięli do niewoli większą część francuskich wojskowych. 22 czerwca 1940 roku kraj podpisał drugi rozejm w Compiegne, co oznaczało jego faktyczną kapitulację. Zrządzeniem losu kilka lat potem lądowanie aliantów miało miejsce właśnie we francuskiej Normandii. Operacja Overlord, przedsięwzięta latem 1944 roku, uwieńczyła się wyzwoleniem Francji spod okupacji Niemiec faszystowskich i ostatecznie zmieniła korelację sił na teatrze działań zbrojnych, — przypomina historyk Siergiej Buranok:  „W 1944 roku, gdy Związek Radziecki już prowadził natarcie na Białorusi, doszło do utworzenia drugiego frontu. To wydarzenie miało ważne znaczenie zarówno z militarnego punktu widzenia, jak też politycznego. Nie należy pomniejszać jego wagi, gdyż Niemcy zmuszone zostały do walki na dwa fronty, co, niewątpliwie, przybliżyło zakończenie drugiej wojny światowej."- podkreślił Siergiej Buranok.

Bez wątpienia utworzenie koalicji antyhitlerowskiej umożliwiło skonsolidowanie sił w czasie drugiej wojny światowej. Poza wszelką wątpliwością, wkład Związku Radzieckiego w zwycięstwo miał znaczenie decydujące. Jednak, składając należny hołd sprawiedliwości historycznej, nie wolno też nie doceniać roli naszych sojuszników we wspólnej walce o wyzwolenie świata spod jarzma faszyzmu. Szczególną rolę w walce krajów koalicji antyhitlerowskiej przeciwko faszyzmowi odegrała Polska. Do tego tematu historycy rosyjscy obecali jeszcze nawiązać w osobnym materiale.  

 

/wg.Sputnika/

 

KOMENTARZE

  • @To polityka historyczna.
    Tu niżej fakty.

    http://arjanek.neon24.pl/post/135533,ii-wojna-swiatowa-i-jej-zydowscy-prowokatorzy

    http://arjanek.neon24.pl/post/136408,rewizja-paktu-ribbentrop-molotow-i-ii

    http://arjanek.neon24.pl/post/136526,rewizja-paktu-ribbentrop-molotow-ii-ii

    http://arjanek.neon24.pl/post/136014,hitler-wojny-uprzedzajace-czesc-i-ii
    http://arjanek.neon24.pl/post/136178,hitler-wojny-uprzedzajace-czesc-ii-ii

    http://arjanek.neon24.pl/post/131917,mein-f-hrer-dlaczego-uderzyl-pan-na-polske
  • Klęska Hitlera była konsekwencją klęski blitzkrirgu gen Rommla o Egipt, Palestynę i Babilon.
    Wykluczenie braterstwa broni Wehrmachtu Rommla ze sjonistycznymi kolonizatorami Palestyny wykluczyło przerwanie holocaustów i utworzenie prohitlerowskiego "rezerwatu żydowskiego" w Palestynie z elitami "zdolnych do odnowy żydosrtwa" i "najlepszego elementu zdolnego do walki o byt" (według cub, GG Hansa Franka i Reinharta Heidrycha) a tym samym zapewniło dalszy dopływ informacji i pomocy oraz organizacji władzy ZSRR i dalsze wykorzystywanie sprzedaży słota i diamentów Workuty i Kołymy oraz złota hiszpańskiego (po klęsce gen Waltera Świerczewskiego w wojnie z Franco). Hitler przegrał na froncie wschodnim zdecydowanie już po klęskach pancernych i oczywiście po przełamaniu obrony na Dnieprze lecz pozwolono mu nie tylko na wykorzystywanie przewagi pancerzy czołowych i armat nowszych czołgów nad większością czołgów amerykańskich i angielskich (zakończone klęska ofensywy w Ardenach z powodu braku paliwa) i pozostawienie względnie znikomych sił w postaci półrocznej obrony Wisły i Prus Wschodnich w celu dania aliantom czasu na opanowanie ustalonych stref wpływów przed miejscowymi komunistami (w Grecji musieli walczyć z armią "demokratycznego" rządu komunistycznego a do Jugoslawii nie odważyli się wkroczyć) w celu dokonania sjonistycznej kolonizacji Palestyny przez planowanej przez polski demolud bermanowski do neutralizowanej Austrii bez potrzeby ewentualnej wojny ZSRR z Anglią i USA o Palestynę po opanowaniu całej Europy przez ZSRR.
    Pytanie kto zwyciężył Hitlera ma ograniczony i skomplikowany sens.
    http://telewidz.neon24.pl/post/69102,ludobojcze-zatrzymanie-frontu-na-wisle-w-1944r-i-akcja-burza-w-lublinie
    http://telewidz.neon24.pl/post/99772,powstanie-i-warunki-kapitulacj-ratunkiem-przed-zaglada
    http://telewidz.neon24.pl/post/113515,cudowne-zwyciestwo-kapitulacji-powstania
    http://telewidz.neon24.pl/post/100332,izbicki-lacznik-z-popiolow-sobiboru-do-wyzszego-systemu-pasozytniczego
    http://telewidz.neon24.pl/post/136649,w-auschwitz-itp-chodzlo-o-kolonizacje-palestyny

OSTATNIE POSTY

więcej

ARCHIWUM POSTÓW

PnWtŚrCzPtSoNd
   1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930