Gorące tematy: Wolni i Solidarni Smoleńsk Zostań BLOGEREM! RSS Kontakt
Uwaga! Wygląda na to, że Twoja przeglądarka nie obsługuje JavaScript. JavaScript jest wymagany do poprawnego działania serwisu!
4041 postów 1887 komentarzy

Bogusław Jeznach

Bogusław Jeznach - Dzielić się wiedzą, zarażać ciekawością.

Śmierć w noc poślubną

ZACHOWAJ ARTYKUŁ POLEĆ ZNAJOMYM

OWADY I PAJĘCZAKI (07): U wielu gatunków pająków samica zabija i zjada samca zaraz po kopulacji. W jednym gatunku samiec nawet jej to ułatwia. Dlaczego?

 


  Samica pająka  Dolomedes tenebrosus

Zwyczaje miłosne w przyrodzie sa często dalekie od ludzkiego wyobrażenia zalotów, upojnych godów i  szczęśliwego pożycia. Samce pluskwy domowej (Cimex lectularius) zapładniają swoją wybrankę przewiercając jej w brzuchu dziurę i składając spermę wewnątrz jam jej ciała. Samce delfinów często pływają w męskich gangach i z reguły dokonują zbiorowych gwałtów na przydybanych w morzu samicach, a samce lwów i szympansów zaczynają znajomość z samicą od zabicia jej poprzedniego potomstwa (zwłaszcza gdy młode jeszcze ssą i pochodzą od obcego samca), aby przyspieszyć jej ponowną ruję. 

Nie tylko jednak samce zachowują się w taki nieprzyjemny sposób. U wielu gatunków owadów i pająków samice zaraz po kopulacji zabijają i zjadają swych – zwykle sporo mniejszych – partnerów. Taki ‘seksualny kanibalizm’ jest ewidentnie korzystny dla samicy, bo ma ona od razu gotowy posiłek. Ale jaką korzyść z takiego zachowania ma samiec?

Pytanie to od dawna nurtuje zoologów. Dwoje z nich – dr Steven Schwartz z Uniwersytetu Gonzaga w stanie Washington oraz dr Eileen Hebets z Uniwersytetu Nebraska-Lincoln, zainteresowało się bliżej dużym amerykańskim pająkiem wodnym z gatunku Dolomedes tenebrosus, który po angielsku nazywa się dark fishing spider, bo rzeczywiście jest ciemny i żywi się m.in. małymi rybkami. Samce tego gatunku ułatwiają samicom zadanie, bowiem zaraz po kopulacji same umierają i dają się łatwiej zjeść. To duża i dziwna różnica zachowania w porównaniu z innymi gatunkami pająków, gdzie samce jednak starają się zaraz potem uciec, chociaż zwykle na próżno.

W bieżącym numerze magazynu Current Biology tych dwoje badaczy opisało eksperyment, w którym zebrali oni sporą liczbę pająków gatunku Dolomedes tenebrosus obojga płci i podzielili je na trzy grupy. W pierwszej grupie pozwolili samicom zjeść samca po kopulacji zgodnie z naturą tego gatunku. W drugiej grupie zapłodnione samice nie dostały tego posiłku, bo samce natychmiast potem usunięto. W trzeciej grupie martwe ciała samców zastąpiono przekąską ze świerszcza o podobnej masie.

Nastepnie badacze zbadano potomstwo samic w każdej z trzech grup. Młodzież, która wykluła się w pierwszej grupie była dorodniejsza, liczniejsza i bardziej żywotna niż w drugiej grupie, co było raczej oczywiste. Ale była też lepsza, bardziej liczna i większa niz potomstwo w trzeciej grupie. Tak naprawdę, trzecia grupa była zresztą niewiele lepsza od drugiej. Wniosek z doświadczenia jest więc prosty: w ciałach samców pająka, zjadanych przez samice po zapłodnieniu musi być coś szczególnie wartościowego, co decyduje o jakości i rozwoju potomstwa.

Co to dokładnie jest, tego Schwartz i Hebets jeszcze nie wiedzą. Ale wysunęli oni teorię, że fakt iż samiec umiera po kopulacji aby samicy dostarczyć tych specjalnych składników dla rozwoju potomstwa  może dowodzić, że w ciałach pająków dojrzałych do rozmnażania gromadzą się takie składniki i są one ewolucyjnie przeznaczone do skonsumowania jako „dalszy ciąg” aktu zapłodnienia. Być może w przeszłości także u tego gatunku samice tak sprawnie wyłapywały i wybijały samce po kopulacji, że tylko niewiele z nich zostawało, aby mimo wszystko spłodzić jeszcze drugą generację pajączków. W takim przypadku adaptacja która zwiększała liczbę i żywotność już pierwszego pokolenia  nawet za cenę życia ojca opłacała się ewolucyjnie. Tak czy inaczej, los nieboraka, który umiera w noc poślubną, aby stać się śniadaniem oblubienicy, jest jednym z najbardziej okrutnych i dramatycznych modeli miłości w przyrodzie.

 

Poniżej film pokazujący tego pająka polującego na rybki:

 

 

 

W poniedziałki na moim blogu zajmuję się przyrodą. W cyklu  OWADY I PAJĘCZAKI  na moim blogu ukazały się dotychczas:

01.Kusa hibari (16.10.2011)

02.Milczenie pszczół (6.03.2013)

03.Lato owadów (6.07.2015)

04.Niezwykłe pająki (11.01.2016)

05.Zabójcze żądła (15.08.2016)

06.Boża beetlemania (3.10.2016)

07.Śmierć w noc poślubną (24.10.2016)

/Dolomedes tenebrosus/

 

 

KOMENTARZE

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

OSTATNIE POSTY

więcej

ARCHIWUM POSTÓW

PnWtŚrCzPtSoNd
    123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031